Eftir afar góð viðbrögð hefur auglýsingaherferðin Það ætlar enginn að verða fíkill  hafist á ný. Auglýsingarnar munu birtast í öllum helstu kvikmyndahúsum landsins næstu vikur. Þess má geta að auglýsingarnar voru tilnefndar til Lúðursins,  íslensku auglýsingaverðlaunanna, fyrir árið 2009 í flokknum ,,Almannaheillaauglýsingar / ljósvakamiðlar".

Við í styrktarsjóði Susie Rutar höfum nú ráðist í stærsta verkefni sjóðsins til þessa  og er það  gerð forvarnarauglýsinga í samstarfi við Filmus.

Ástæðan fyrir því að sjóðurinn réðst í gerð þessa auglýsinga er sú að hann  vill vekja fólk til umhugsunar um að fíkn gerir ekki mannamun.  Það skiptir ekki máli hver þú ert eða hvaðan þú kemur, hver sem er getur orðið fíkninni að bráð. Fjölskyldur fólks, sem hefur látist af völdum fíkniefna, lagði sjóðnum lið við gerð auglýsinganna með því að deila minningum sínum um hinn látna ástvin með áhorfendum.

Að mati sjóðsins er viðhorf til fíkniefna alltof léttvægt meðal ungs fólks. Margt ungt fólk  sem neytir fíkniefna telur þau vera skaðlausa skemmtun, að þau hafi fulla stjórn á neyslunni og verði aldrei fíklar.

Markmið sjóðsins er að afmá ranga staðalímynd  af þeim sem lenda í klóm fíkniefna.  Sú hugmynd er algeng í þjóðfélaginu að þeir sem ánetjast fíkniefnum hafi sætt miklu mótlæti í lífinu, að fjölskylduaðstæður þeirra hafi verið bágar og svo mætti lengi telja.  Með þessum hugsunarhætti tekst fólki að ýta frá sér hinum blákalda veruleika sem felst í því að fíkn gerir ekki mannamun. Með auglýsingunum vill sjóðurinn koma því á framfæri að það ætlar sér enginn að verða fíkill. Það skiptir ekki máli hvaðan þú kemur eða hver þú ert, hver sem er getur orðið fíkninni að bráð.

Sjóðurinn vill þakka þeim fjölmörgu aðilum sem komu að þessu verkefni; fólkinu sem sagði sögu sína, Felix Bergssyni fyrir að  taka viðtöl við aðstandendur, Benna Hemm Hemm fyrir tónlistina og síðast en ekki síst Jón Þóri og Hannesi hjá Filmusi sem unnu þetta af mikilli fagmennsku og fóru svo einstaklega vel með þetta viðkvæma efni.

Sjóðurinn er um þessar mundir að leggja lokahönd á forvarnarauglýsingar sem munu birtast á þessu ári.

Með auglýsingunum vill sjóðurinn leitast við að leiðrétta þá ranghugmynd sem oft vill verða í samfélaginu um að þeir sem festist í klóm eiturlyfja komi úr erfiðum fjölskylduaðstæðum,hafi þurft að berjast við eitthvað mótlæti í gegnum ævina og svo mætti lengi telja.

Hugsunin ,,þetta kemur ekki fyrir mig eða mína" er mjög hættuleg því reynslan sýnir að enginn er óhultur fyrir þeim vágesti sem eiturlyfin eru – enginn.